«زنانی که کار می‌کنند» نظافتچی‌های اداره هستند. یکی از آن‌ها به اطلاعات محرمانه‌ای درباره سهام‌های پرسود دست پیدا می‌کند و آن‌ها ثروت زیادی به دست می‌آورند. سپس از این پول برای نجات محله قدیمی خود از چنگ یک سازنده و بسازبفروش بدجنس استفاده می‌کنند.

زنی از زندگی مشترک خود با همسر قاضیِ کسل‌کننده و خشکش ناراضی است، بنابراین با یک خلبان نیروی هوایی سلطنتی که زندگی پرشور و بی‌بندوباری دارد وارد رابطه می‌شود؛ رابطه‌ای که در نهایت فراتر از توان تحمل او از آب درمی‌آید.

آدام هیوارد یک وکیل مدافع موفق در شهر نیویورک است. یک روز او تلگرافی دریافت می‌کند مبنی بر اینکه دوست دوران جنگ بریتانیایی‌اش که جان او را در ساحل آنزیو نجات داده بود، اکنون در انگلستان با قانون دچار مشکل شده است. آدام به توصیه منشی خود به جای حواله کردن پول، شخصاً به انگلستان می‌رود و به روستای دوستش می‌رسد تا متوجه شود او در آستانه محاکمه به جرم قتل مهتر اصطبل، لارنس، قرار دارد.

رجی و دات زوج جوانی اهل جنوب لندن هستند که پیش از شناخت کافی از یکدیگر، با هم ازدواج می‌کنند. پس از ازدواج، آن‌ها خیلی زود از هم فاصله می‌گیرند. دات به نظر می‌رسد که از دنبال کردن علایق شخصی خود راضی است، تا اینکه رجی با پیت، یک دوچرخه‌سوار دیگر آشنا می‌شود و شروع به کاوش در هویت واقعی خود می‌کند.

داستان دو عاشق جوان زمانی مسیری تراژیک به خود می‌گیرد که دختر عاشق پدر پسر می‌شود.

نورمن پیتکین دستیاری است که به اداره یک لبنیاتی کوچک و قدیمی کمک می‌کند که توسط یک سازمان مدرن و بزرگتر تهدید می‌شود. پیتکین تمام تلاش خود را برای نجات لبنیاتی (و اسبش) به کار می‌گیرد و طبق معمول هرج‌ومرج به پا می‌شود.

دو رفتگر لندنی صاحب یک کتاب ارزشمند می‌شوند و تلاش‌های برخی از جنایتکاران را برای فریب دادن و گرفتن کتاب از چنگشان خنثی می‌کنند. در همین حال، یکی از رفتگرها رابطه‌ای عاشقانه را با خدمتکاری که در مسیر کاری‌اش ملاقات کرده آغاز می‌کند. این اثر بازسازی فیلمی به همین نام محصول ۱۹۳۶ است که آن هم توسط مک‌لین راجرز کارگردانی شده بود. والی پچ که نویسنده و بازیگر فیلم قبلی بود، در این نسخه بازسازی‌شده در نقشی کوتاه ظاهر می‌شود.

داستانی اپیزودیک از چهار دختر کارگر کارخانه و ماجراهای عاشقانه مختلف آن‌ها در تالار رقص محلی در چیسویک لندن. این فیلم که در زمان خود اثری غیرمعمول به شمار می‌رفت، داستان خود را از دیدگاهی زنانه روایت می‌کند. امروزه این اثر عمدتاً به خاطر به تصویر کشیدن فضای لندن پس از جنگ، با خرابه‌های بمباران‌شده، اتوبوس‌های برقی و جیره‌بندی شناخته می‌شود.